AFORİZMALAR

Ruhsal yalnızlığımın rüzgârları şiddetle esiyor.Sadece bedenimi saran bilemez bunun ne anlama geldiğini. 

Yaşadığım tek bir deneyimimi yaşanmamış birçok bilgilerime tercih ederim. 

Günü göremiyorsan gün sana gününü gösterecektir. 

Aslında yüksek eğitim gençliğin kendisini bulması,bulduğunda da en iyi değerlendirmesi olmalıdır. 

Bir kere geldiğim hayattan, bin kere vazgeçmeye niyetlendimse de,tek bir umut bin niyetle baş edebilmiştir. 

Keskin virajlı ve yokuş, hatta engebelidir yürüdüğüm yolum.Yalnız bir kulum.  Girdiğimse kendi kolumdur. 

Hayat bana bir, ben ise ona dünya kadar şans verdim. 

Göze almanın içinde gözden çıkarılmışlık yok mudur?

Gerçekleri görmesi gereken zihnim yine hayal üretmekle meşguldü. 

Kendimden kaçıp birine sığınmayı istediğimde ortada kimse kalmıyor. 

Yaşarken manasız bulduğum üç şey,edebiyatta mükemmeliyetiyle manalandırılmıştır; savaş, ihtiras ve nefret. 

İçiniz kötücül bir karınlığı barındırıyorsa ışığı hayal edemezsiniz.

Herkes birbirini sevdiğini söylerken nasıl oluyor da dünya şiddetten sarsılıp sevgisizlikten kırılıyor.

Yaşamın ta kendisi düştüğün yerde yatar.Kalkarken onu almazsan sürünmeyi seçtiğini bilmelisin. 

Bir erkeğin uğrattığı düş kırıklığının ancak yüzde biriydi; hayalini kurmadığım, bana ait olmayan,  emanet hayatım. 

Yaşamı ve yaşamın işlerini zorlaştıranlarla aynı dünyayı paylaşmaktan ötürü üzgünüm. 

Siyah beyaz fotoğraflarımda, daha renkli bir yaşamın içerisinde olduğumdan fazlasıyla eminim.